Zangeres Jerney Kaagman is op 79-jarige leeftijd overleden. Dat hebben haar nabestaanden donderdag bekendgemaakt. Kaagman overleed eind juli in haar woonplaats Blaricum en is inmiddels tijdens een besloten bijeenkomst herdacht.
De zangeres was vooral bekend als het gezicht van de Nederlandse popgroep Earth & Fire. Later maakte een nieuwe generatie kennis met haar als jurylid van het populaire televisieprogramma Idols. Ook achter de schermen speelde Kaagman jarenlang een belangrijke rol binnen de Nederlandse muziekindustrie.
De laatste jaren leefde ze teruggetrokken. In 2012 maakte Kaagman bekend dat bij haar de ziekte van Parkinson was vastgesteld. Door de progressieve hersenziekte had ze in de loop van de jaren steeds meer zorg nodig.
Jerney Kaagman brak door met Earth & Fire
Jerney Kaagman werd op 9 juli 1947 in Den Haag geboren als Christina Henriette Kaagman. Hoewel ze aanvankelijk een secretaresseopleiding volgde, koos ze uiteindelijk voor een loopbaan in de muziek.
In september 1969 sloot ze zich op 22-jarige leeftijd aan bij de Haagse popgroep Earth & Fire. De band bestond onder anderen uit de tweelingbroers Gerard en Chris Koerts, die gitaar en keyboard speelden.
Earth & Fire groeide in de jaren zeventig uit tot een van de bekendste Nederlandse popgroepen. De band scoorde grote hits met nummers als Memories uit 1972 en Weekend uit 1979. Kaagman werd met haar herkenbare stem en opvallende verschijning het gezicht van de groep.
In 1983 viel Earth & Fire uit elkaar. Kaagman ging daarna verder als soloartiest en bracht onder meer de albums Run en Made on Earth uit. Aan het einde van de jaren tachtig verschoof haar aandacht steeds meer naar de zakelijke en bestuurlijke kant van de muziekwereld.
Kaagman zette zich in voor Nederlandse muzikanten
Naast haar carrière op het podium maakte Kaagman zich jarenlang sterk voor de belangen van Nederlandse artiesten en muzikanten. In 1987 werd ze voorzitter van BV Pop, een vakbond voor popmuzikanten.
In de jaren negentig werkte ze als PR-manager bij Radio Noordzee Nationaal. Die radiozender richtte zich nadrukkelijk op Nederlandstalige muziek en artiesten van eigen bodem.
Van 2000 tot 2009 stond Kaagman aan het hoofd van Stichting Conamus, de organisatie die tegenwoordig bekendstaat als Buma Cultuur. De stichting ondersteunt en promoot Nederlandse muziek, zowel in eigen land als daarbuiten.
Bij haar afscheid werd Kaagman benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Daarmee werd ze onderscheiden voor haar jarenlange inzet voor de Nederlandse muziekindustrie.
Nieuwe generatie leerde Jerney Kaagman kennen door Idols
In 2002 werd Kaagman bij een breed televisiepubliek bekend als jurylid van Idols. De talentenjacht groeide uit tot een van de populairste televisieprogramma’s van dat moment.
Kaagman stond in de jury bekend om haar scherpe blik en eerlijke beoordelingen. Met haar serieuze uitstraling wist ze kandidaten soms extra nerveus te maken, maar haar commentaar werd ook gezien als genuanceerd en deskundig.
Ze bleef tot 2008 aan het programma verbonden. Dankzij Idols leerde een generatie die niet met Earth & Fire was opgegroeid haar alsnog kennen.
Open over de ziekte van Parkinson
Kaagman maakte in oktober 2012 bekend dat ze de ziekte van Parkinson had. Ze besloot daar open over te zijn, omdat ze meer begrip wilde creëren voor mensen met de aandoening.
Na de bekendmaking merkte ze dat mensen anders op haar reageerden. “Als mensen me met een strak gezicht over straat zien gaan, weten ze nu dat dat niet is omdat ik onvriendelijk ben of chagrijnig, maar dat het simpelweg een gevolg is van Parkinson.”
Door de ziekte trok Kaagman zich steeds verder terug uit het openbare leven. Ze gebruikte dagelijks medicatie en had naarmate de aandoening vorderde steeds meer ondersteuning nodig.
Meer dan veertig jaar samen met Bert Ruiter
Kaagman woonde sinds 1974 samen met muzikant en producent Bert Ruiter, die eveneens betrokken was bij Earth & Fire. Het stel was meer dan veertig jaar samen.
Ruiter overleed in maart 2022 op 75-jarige leeftijd aan de gevolgen van slokdarmkanker. Na zijn overlijden leidde Kaagman een teruggetrokken bestaan in Blaricum.
Met haar overlijden verliest de Nederlandse muziekwereld een zangeres die niet alleen op het podium, maar ook achter de schermen veel betekende voor artiesten en muziek van eigen bodem.