Triest nieuws voor André Kuipers. De moeder van de astronaut is overleden, zo vertelt hij in een interview met Weekend. Enkele jaren geleden verloor André ook al zijn broer aan een hersenbloeding, terwijl zijn vader negentien jaar geleden overleed.
De moeder van André is 89 jaar geworden en laat twee kinderen na: André en diens jongere broer. “Een maand voor haar overlijden hebben we nog met z’n allen gegeten, met mijn jongste broer en mijn moeder. Daarna ging het ineens snel bergafwaarts. De uitvaart is heel mooi verlopen, gelukkig is dat allemaal goed gegaan. Maar ja, het maakt niet uit wat de leeftijd is: het blijft natuurlijk je moeder”, vertelt hij.
Eerder al broer verloren
Zijn moeder heeft inderdaad wel een mooie leeftijd gehaald, weet de ruimtevaarder. “’Ja, dat is ook zo. Ik bedoel, met mijn broer was het een heel ander verhaal. Zeker voor mijn moeder was dat verschrikkelijk. Mijn broer was pas 61 en om een kind te verliezen, ook al is hij al 61, dat is loodzwaar. Ik merkte ook dat het daarna slechter met haar ging.”
Het voelt ‘heel raar’ om nu ouderloos te zijn. “Mijn vader overleed al in 2006. Hij had op jonge leeftijd in de scheepsbouw gewerkt met asbest. Men wist toen nog niet precies wat asbest was en wat de gevolgen konden zijn. Tientallen jaren later kreeg hij daar de rekening voor gepresenteerd. Hij was vijf maanden ziek en toen was het over en uit. Dat was heel spijtig, want verder was hij kerngezond en heel actief.”
Moeder ging mentaal achteruit
André vertelt dat zijn moeder mentaal achteruitging na het verlies van haar zoon. Fysiek was ze ook niet meer de oude. “Op het laatst kon ze niet meer thuis wonen. Ik heb een week lang bij haar gelogeerd omdat ze het zelf niet meer kon en ik haar met alles moest helpen, totdat er een plekje voor haar was in een verzorgingshuis.”
“Tot het laatste moment is ze eigenlijk thuis geweest. Toen ze eenmaal in het verzorgingstehuis was, was ik er elke dag. Het ging steeds slechter en op een gegeven moment belden ze: ‘Kom maar.’ En toen ik aankwam, was ze net overleden. Ze was nog warm. Het was echt heel recent gebeurd. Ze is rustig ingeslapen. Geen angst en geen pijn. En daar gaat het natuurlijk uiteindelijk om.”
Aan het einde van haar leven was Andrés moeder ook dementerend. “Dat ging ineens heel hard, mede door de verhuizing. En zeker door het overlijden van mijn broer. Dan is er weinig meer over. Op een gegeven moment herkende ze mensen niet meer en het volgende moment weer wel. Dan pak je alle kansen die je hebt om nog dingen te bespreken. Maar eigenlijk was alles al gezegd, er waren geen open eindjes meer. Dus het was mooi zo. Ja, het is goed gegaan.”