In de eerste aflevering van RTL Tonight zorgde Astrid Holleeder (59) voor een emotioneel moment aan tafel bij Renze Klamer (36). Ze sprak openhartig over haar broer Willem Holleeder (67), de veroordeelde crimineel met wie ze een complexe band heeft. Niet alleen Astrid, maar ook tafelgenoot en schrijfster Lale Gül (27) hield het niet droog.
Astrid benadrukte dat ze ondanks alles de familieband niet kan ontkennen. “Ik wil niet slecht over hem praten. Dat getuige zijn was al een kwelling, omdat je dan de hele tijd nare dingen over iemand moet zeggen”, vertelde ze. “Het blijft toch mijn broer. Ik weet dat hij slecht is, ik vind hem slecht. Hij doet en heeft slechte dingen gedaan, maar ik ken hem ook als broer.”
Stilte en tranen aan tafel
Na deze woorden viel het stil in de studio. “Ik heb hem ook aanbeden als kind”, zei Astrid zichtbaar aangeslagen. Op dat moment barstte ze in tranen uit. “Doe maar een andere vraag”, voegde ze zacht toe, terwijl Albert Verlinde haar een tissue overhandigde. Ook Lale Gül was erg geraakt en bedwong haar tranen met zakdoekjes.
Holleeder vertelde hoe zwaar de rol van getuige in de rechtszaken op haar drukt. “Ik weet dat ik er niet om moet huilen, want het helpt niet. Ik heb hem dit aangedaan. We zijn allebei verraders. Hij heeft mij verraden, en ik hem. Dat gevoel dat ik de Judas ben, dat blijft.”
Boodschap voor Lale Gül
Astrid had daarna een boodschap voor Lale, die bekend werd door haar boek Ik ga leven. Nadat de zich afkeerde van de conservatieve islam heeft ze te maken met bedreigingen. “Mijn hart breekt. Als ik jouw uitgever was geweest, had ik jou verboden om dat boek te schrijven, omdat ik zou weten waar je tegenaan kijkt. Je bent 27, hè? Hoe lang ga je dit volhouden? Ik ben begonnen op m’n 47ste en ben nu bijna 60. Dat is ook waarom ik weer wil leven, want ik heb misschien nog tien goede jaren. Maar jij bent 27!”
Tegelijkertijd zegt Astrid dat Lale ook een stem vertegenwoordigt in de samenleving, wat de schrijfster beaamt. “Ik help er ontzettend veel mensen mee.” Astrid reageert: “Ja, heel veel mensen hebben iets aan wat jij zegt. Dat hoeft niet altijd mijn smaak te zijn, maar je durft je mond tenminste open te trekken. Dat heb ik hier vanavond ook gedaan. Al moet ik hier naartoe kruipen, ik doe het gewoon. Er is niemand die mij nog opsluit.”
