Schrijver, columnist en activist Karin Spaink is overleden. De voormalig Parool-columnist en oprichter van privacyorganisatie Bits of Freedom stierf op 68-jarige leeftijd via euthanasie, in aanwezigheid van haar dierbaren. Haar overlijden maakte ze zelf bekend in haar laatste blogpost, getiteld ‘Exit Spaink’.
“Als alles volgens plan is verlopen, ben ik vanochtend overleden – een dood waarvoor ik zelf heb gekozen, en die ik maandenlang heb besproken en voorbereid”, schreef Spaink.
De schrijver leefde al sinds 1986 met multiple sclerose (MS). Na een zware MS-aanval in 2023 ging haar gezondheid snel achteruit. Uiteindelijk kon ze zich ook thuis steeds minder goed redden.
Karin Spaink wilde niet afhankelijk worden
In haar afscheidsbericht schrijft Spaink dat haar besluit vooral voortkwam uit haar angst om haar zelfstandigheid te verliezen. Niet de dood zelf, maar afhankelijkheid was voor haar het schrikbeeld.
“Voor de dood ben ik niet bang, dat heb ik altijd geweten,” schreef ze. Wat ze wél vreesde, was het moment waarop ze niet langer op eigen benen kon staan.
Spaink omschreef hoe haar lichaam haar steeds vaker in de steek liet. “Steeds vaker kwamen er dagen dat ik door mijn huis strompelde en me overal aan moest vastklampen, omdat mijn benen me niet goed hielden.”
Volgens Spaink voelde de hoop op herstel na ruim tweeënhalf jaar niet langer realistisch. “De hoop dat dit alles nog zou bijtrekken, voelde na ruim tweeëneenhalf jaar van marchanderen tevergeefs.”
‘Ik verkoos daarom de dood’
De keuze voor euthanasie was volgens Spaink zorgvuldig afgewogen. In haar blog schrijft ze dat ze niet wilde wachten tot ze nog meer moest opgeven.
“In plaats van af te wachten wat ik nog meer moest inleveren, verkoos ik daarom de dood”, schreef ze. “Te vroeg sterven vind ik oprecht minder erg dan het vooruitzicht mijn zelfstandigheid te gaan verliezen.”
Spaink wilde haar einde bewust en helder regelen. “Ik ga liever out with a bang: bij mijn volle besef, in staat om alles zelf te regelen – maar wel na daar uitgebreid met mijn intimi over te hebben gepraat.”
Die gesprekken waren voor haar essentieel. Ze wilde haar naasten niet voor een voldongen feit stellen. “Het ging me niet om hun toestemming. Wel wilde ik de mensen van wie ik houd ruimte geven voor hun vragen en hun verdriet, en vooral: daarover met hen praten.”
Afscheid nemen met vrienden
Spaink organiseerde de laatste maanden van haar leven bewust rond afscheid. Ze nodigde vrienden uit voor wekelijkse borrels bij Brouwerij ’t IJ, die volgens haar uitgroeiden tot het hoogtepunt van haar week.
“Ik was immens blij met ieders aanwezigheid daar”, schreef ze. “De borrels waren de afgelopen maanden oprecht het hoogtepunt van mijn week.”
Het afscheid bracht haar veel troost, maar ook verdriet. “Het voelde als sterven in schoonheid.”
Tegelijk merkte ze dat het afscheid nemen zwaarder werd dan ze had verwacht. “Geregeld dacht ik: ‘O lieverds toch, ik ga jullie straks zo ontzettend missen!’”
Bekend van columns, activisme en strijd tegen Scientology
Karin Spaink schreef ruim duizend columns voor Het Parool over onder meer privacy, feminisme, seksuele diversiteit, technologie en politiek. Ook was ze een belangrijk gezicht in de strijd voor digitale burgerrechten.
Ze kreeg landelijke bekendheid door haar jarenlange juridische strijd met de Scientologykerk. Die zaak draaide om de botsing tussen auteursrecht en vrijheid van meningsuiting en groeide uit tot een belangrijke overwinning voor persvrijheid en internetpublicaties in Nederland.
Daarnaast schreef Spaink veel over ziekte, autonomie en de maatschappelijke omgang met het lichaam. Over haar MS publiceerde ze in 1993 het boek Vallende vrouw.
‘Zonder spijt of berouw gestorven’
In haar laatste tekst benadrukt Spaink dat ze haar leven als rijk en vol beschouwde, ondanks haar ziekte.
“Weet dat ik een extreem rijk en vol leven heb gehad”, schreef ze aan haar vrienden. Ook noemde ze haar 68 jaar ‘liefst achttien bonusjaren’, omdat ze nooit had verwacht ouder dan vijftig te worden.
Haar dood zag ze niet als nederlaag, maar als laatste daad van zelfbeschikking. “Weet vooral dat ik zonder spijt of berouw ben gestorven.”
Spaink schrijft dat ze veel heeft kunnen doen, ondanks haar MS. “Maar ik wilde simpelweg niet dat die ziekte alsnog het laatste woord zou krijgen. Ik wilde zelf mijn uiterste grens bepalen.”
Laatste boodschap van Karin Spaink
Op 8 mei 2026 overleed Spaink in aanwezigheid van zes dierbaren. “Nu stierf ik in liefde”, schreef ze.
Ook maakte ze bekend dat haar hersenen en ruggenmerg zijn gedoneerd aan de Hersenbank voor onderzoek naar MS. Haar website blijft nog tien jaar online en haar gepubliceerde werk heeft ze nagelaten aan het publieke domein.
Haar laatste boodschap aan lezers is even persoonlijk als principieel: “Besef dat je nooit meer hoeft in te leveren (of te verdragen) dan je zelf wilt of aankunt. Je mag altijd je eigen grenzen stellen, en daarnaar leven – of ervoor sterven.”
Reacties stromen binnen onder laatste blog van Karin Spaink
Onder de afscheidsbrief van Karin Spaink stromen reacties binnen van lezers, vrienden en bewonderaars die geraakt zijn door haar laatste woorden en haar openheid over haar dood.
.“Wat een bijzondere afscheidsbrief. Met ingehouden adem gelezen. Zo krachtig,” schrijft een van de reageerders.
Een ander noemt haar overlijden ‘sterven in schoonheid’, verwijzend naar een passage uit Spainks eigen tekst. Ook wordt ze door velen omschreven als een inspiratiebron voor mensen die leven met ziekte, verlies en afhankelijkheid.
“Je was- nee, je bént en zult dat blijven! – een voorbeeld en een inspiratie”, klinkt het bijvoorbeeld.
Ook haar jarenlange strijd tegen Scientology en haar activisme voor digitale vrijheid worden veel genoemd. “Nooit gezwicht voor sektarische kwakzalverij”, reageert een lezer. Een ander schrijft: “Dank je wel voor alles wat je hebt gedaan en voor wie je was.”
Verschillende reacties gaan daarnaast in op de manier waarop Spaink haar afscheid zelf organiseerde. “Wat fijn dat je je eigen dood goed hebt kunnen organiseren en zo mooi en liefdevol afscheid hebt kunnen nemen van dierbaren.”
Vandaag ben ik uit vrije wil gestorven, in het gezelschap van mijn beste vrienden. Het hoe & wat daarvan staat in mijn allerlaatste stukje: https://t.co/xqeXZfmKTa.
— Karin Spaink (@KarinSpaink) May 8, 2026