Nieuwe appberichten van Hugo de Jonge uit de coronaperiode geven een opvallend inkijkje in de onderlinge verhoudingen binnen het toenmalige kabinet. Tijdens zijn verhoor door de parlementaire enquêtecommissie corona werd de oud-zorgminister geconfronteerd met berichten waarin hij hard uithaalt naar collega-bewindspersonen en het parlement. Ook zei over Kamerleden dat ze ‘ooit gestraft zullen worden in het hiernamaals’.
Een van de opvallendste berichten dateert uit november 2021. Rond de besluitvorming over het coronatoegangsbewijs omschreef De Jonge toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Kajsa Ollongren als ‘een bak grind in de machine van ieders besluitvormingsproces’.
De Jonge nam tijdens het verhoor afstand van zijn eigen woorden. “Dit soort woorden moet je niet gebruiken, die zijn niet goed”, zei hij. Tegelijkertijd benadrukte hij dat hij Ollongren als ‘een vakvrouw’ beschouwt en dat de appjes vooral voortkwamen uit frustratie tijdens een periode van grote druk.
‘Vermoeiend’ en ‘niet te nassen’
Daar bleef het niet bij. Commissielid Songül Mutluer hield De Jonge ook berichten voor waarin hij een andere minister ‘vermoeiend’ en ‘niet te nassen’ noemde. De voormalig vicepremier erkende dat hij daar ‘niet trots op’ is.
Ook in gesprekken met toenmalig minister Wopke Hoekstra liep de irritatie hoog op. De Jonge klaagde over ‘duizenden gremia’ die bij besluiten betrokken moesten worden en over bestuurders die volgens hem wel kritiek leverden, maar onvoldoende verantwoordelijkheid namen.
“Kom nou eens op de trappers, niet op de bagagedrager”, vatte hij zijn frustratie tijdens het verhoor samen. “Ik leidde een crisisaanpak, niet een debatcentrum.”
Ook harde woorden over Kamerleden
Niet alleen collega-ministers moesten het in privéberichten ontgelden. De commissie liet ook een audiobericht horen dat De Jonge voorafgaand aan een debat in de Eerste Kamer naar Ferd Grapperhaus stuurde.
Daarin noemde hij het debat ‘ruk’ en zei hij over Kamerleden: “Ooit worden ze gestraft in het hiernamaals.” Ook klaagde hij dat de Kamer ‘de brandweer van zijn werk heeft gehouden deze crisis’.
De Jonge noemde die woordkeuze tijdens zijn verhoor ‘misplaatst’. Hij ontkende dat hij het parlement als hinderlijk beschouwde, maar wees wel op de enorme werkdruk tijdens de pandemie.
De naar buiten gekomen berichten schetsen daarmee een beeld van een kabinet waarin de spanningen tijdens de coronacrisis soms stevig opliepen. De Jonge verdedigde zijn handelen vooral vanuit de uitzonderlijke omstandigheden van dat moment. Zoals hij het zelf samenvatte: “Het virus gaf ons die tijd niet.”