Angela de Jong keek zondagavond geschokt naar het televisieprogramma Pointer van KRO-NCRV. De journalist en columnist maakte tijdens het televisieprogramma kennis met een fenomeen dat zij nog niet kende: creepshots.
Wat zijn creepshots?
De onderzoeksjournalisten van Pointer deden onderzoek naar een nieuw fenomeen creepshots. “Dit zijn seksueel getinte foto’s en video’s die stiekem worden gemaakt van vrouwelijk personeel en klanten in winkels waarbij ingezoomd wordt op borsten en billen. Vervolgens worden deze beelden via besloten chatgroepen en internationale fora verspreid, voorzien van seksualiserende commentaren”, wordt er nader toegelicht op de website van Pointer.
Volgens Pointer hebben supermarktketens Jumbo, Albert Heijn, PLUS en Lidl hun medewerkers naar aanleiding van de uitzending gealarmeerd over dat dit gebeurt. Ook AS Watson, eigenaar van ruim duizend Kruidvat-winkels, beraadt zich op maatregelen.
“Pointer infiltreerde de afgelopen maanden in de online wereld van creepshots en ontdekte honderden seksueel getinte foto’s van nietsvermoedende Nederlandse vrouwen, waaronder minderjarige vakkenvullers. De beelden zijn gemaakt door achter vrouwen aan te lopen op straat, in het OV en opvallend vaak in winkels en supermarkten, en zijn inmiddels duizenden keren bekeken”, klinkt het.
Angela de Jong schrikt zich rot van uitzending Pointer over creepshots
De Jong wijdt haar column van maandag in het Algemeen Dagblad aan de uitzending van Pointer. Ze is diep geschokt en schrijft onder meer: “Ik kende het niet, maar sinds ik er zondag over las en de bijbehorende aflevering van Pointer zag, wil het niet meer uit mijn hoofd.”
“Alleen al het woord vind ik zo goor en onheilspellend dat ik de neiging moet onderdrukken om mijn dochters voortaan enkel nog in een boerka over straat te laten gaan en te waarschuwen dat ze nooit meer in de buurt van een man moeten komen. Het zijn toch altijd mannen hè, die dit soort dingen doen”, vervolgt De Jong.
De Jong gaat verder: “De makers van creepshots verstoppen een camera in een rugzak en lopen anoniem voor je op straat, terwijl ze hun smerige plaatjes maken. Of doen alsof ze aan het bellen zijn en ondertussen filmen ze. Van boven, van onderen, ook zelfs tussen de benen.”
”Het gekke is dat veel slachtoffers zich achteraf niet kunnen herinneren dat er iemand zo dichtbij hen is geweest. Of dat iemand zo lang in de buurt heeft rondgehangen dat er uitgebreid vanuit verschillende hoeken kon worden gefotografeerd.”
De Jong maakt zich ernstige zorgen: “Het is doodeng. Wéér iets om als vrouw voor op je hoede te zijn. Wéér iets om constant om je heen te kijken. Wéér iets om je dochters te leren. Wéér iets om over in de rats te zitten als ze op pad zijn. En er is al genoeg om alert op te zijn.”