Het hoger beroep in de zedenzaak tegen Ali B is donderdag voortgezet met een strafeis van 2,5 jaar cel. Volgens het Openbaar Ministerie is de artiest schuldig aan twee verkrachtingen en één aanranding. Voor een vierde feit, de aanranding van Jill Helena, vraagt het OM nu vrijspraak wegens gebrek aan bewijs.
Hoewel meerdere zaken aan bod kwamen, lag tijdens de zitting opnieuw veel nadruk op de beschuldigingen van Ellen ten Damme. Zij stelt dat Ali B haar in 2014 heeft verkracht tijdens opnames van een tv-programma in Marokko.
Vermeende verkrachting Ellen ten Damme centraal
Volgens het OM zijn de verklaringen van Ten Damme betrouwbaar en consistent. Zelf sprak zij eerder over een incident dat grote impact op haar had, waarna zij ‘in zichzelf gekeerd’ en ‘weerbarstig’ werd, zoals haar toenmalige partner beschreef.
De verdediging van Ali B bestrijdt dat beeld fel. Advocaat Bart Swier noemt de verklaringen van Ten Damme ‘betwistbaar’ en stelt dat er geen hard bewijs is voor verkrachting.
Hij wijst erop dat emoties en gedragsveranderingen niet eenduidig te koppelen zijn aan één incident. “Het is volledig subjectief om het gedrag van Ellen ten Damme na jaren toe te schrijven aan Ali B. De emoties kunnen zijn ontstaan door andere ervaringen”, aldus Swier.
Ook zet de advocaat vraagtekens bij de timing van haar verklaringen. Volgens hem zou Ten Damme pas weken na het vermeende incident voor het eerst hebben gesproken over een poging tot verkrachting.
Beschrijving van geslachtsdeel
Een opvallend onderdeel van de zitting draaide om de beschrijving van Ali B zelf. Volgens Swier ontbreekt het aan concrete details in het verhaal van Ten Damme. “Verifieerbare informatie over hoe de penis van Ali B eruit zag kan ze niet geven”, stelde hij.
Daarop reageerde Ten Damme zelf met: “Niet dik, niet dun, niet groot, niet klein.” Een tamelijk opmerkelijke omschrijving, nadat ze de penis eerder ‘heel recht’ had genoemd.
De advocaat gebruikte de beschrijving als argument om de betrouwbaarheid van haar verklaring in twijfel te trekken. Ook benadrukte hij dat Ten Damme volgens haar eigen woorden zou hebben gezegd ‘dat hij niet naar binnen is geweest’.
Daarnaast stelde Swier dat het feit dat Ten Damme nog een tweede nacht in dezelfde omgeving verbleef, niet past bij een verkrachtingsscenario. Volgens hem zou dit eerder kunnen wijzen op een andere interpretatie van wat er is gebeurd.
Tegenstrijdige lezingen over impact en gedrag
De rechtbank hechtte eerder waarde aan verklaringen van mensen uit de omgeving van Ten Damme, waaronder haar toenmalige partner. Die beschreef dat zij na de reis ’totaal onbenaderbaar en totaal veranderd’ was en ‘als een zombie’ over een markt liep.
Swier plaatst daar kanttekeningen bij en noemt deze observaties onvoldoende als steunbewijs. “Weinig zeggen is niet hetzelfde als door emoties overmand zijn”, zei hij. Ook benadrukte hij dat dergelijke waarnemingen niet direct na het incident zijn gedaan.
Verder stelde de advocaat dat alternatieve verklaringen mogelijk zijn voor haar gedrag. Zo suggereerde hij dat Ten Damme zich mogelijk anders voelde omdat Ali B na afloop geen contact meer met haar opnam. Dat gevoel van afwijzing zou volgens hem een rol kunnen hebben gespeeld.
Andere zaken en ontkenning door Ali B
Naast de zaak rond Ten Damme wordt Ali B ook verdacht van verkrachting van een vrouw genaamd Naomi tijdens een schrijverskamp in Heiloo in 2018. Zij verklaarde dat hij haar met zijn vingers binnendrong terwijl zij seksuele handelingen verrichtte met een andere artiest. De verdediging stelt dat het verhaal mogelijk is aangedikt.
Ali B zelf ontkent alle beschuldigingen. Over zijn contact met zowel Jill Helena als Ellen ten Damme zei hij dat dit ‘100 procent liefdevol’ was en dat hij nooit signalen heeft gekregen dat er iets mis was.
Het hoger beroep gaat maandag verder met repliek en dupliek. Daarna krijgt Ali B het laatste woord. Het gerechtshof in Amsterdam doet naar verwachting op 7 mei uitspraak.