Ali B blijkt al twee jaar te worden gevolgd door documentairemaakster Krista Arriëns. Ze heeft toestemming gekregen om de rapper op de voet te volgen, maar weet nog niet wat ze gaat doen met de beelden.
Arriëns is bekend van het VPRO-programma De sekszusjes. Daarin ging het over seks, intimiteit en consent. In 2023 was ze bovendien kandidaat in Expeditie Robinson; in 2024 deed ze samen met haar zus Marcelle mee aan het NPO 1-programma Hunted: Into the Wild VIPS.
Twee jaar geleden, vlak voordat Ali B voor het eerst in de rechtszaal moest verschijnen, vroeg Arriëns aan de rapper of ze hem mocht volgen. Daar stemde Ali mee in. Arriëns mag hem zowel in de rechtbank als thuis volgen. Ze doet het op eigen initiatief en heeft dus geen opdrachtgever.
Arriëns laat aan De Telegraaf weten dat ze neutraal kijkt naar de zaak van Ali B, en wil weten hoe hij naar het onderwerp consent kijkt. Dat werd dinsdag al wel duidelijk in de rechtszaal, toen hij consent een ‘BNNVARA-woord’ noemde, dat voorheen nog niet zo populair was.
Arriëns is al jaren bezig met het onderwerp consent en werkt aan een boek over dat onderwerp. Waarschijnlijk was zij degene die dinsdag na de eerste zittingsdag van het hoger beroep werd gezien in de auto bij Ali B, op de achterbank.
OM eist 2,5 jaar cel
Het Openbaar Ministerie eiste donderdag in hoger beroep 2,5 jaar cel geëist tegen Ali B, die in 2024 nog tot twee jaar gevangenisstraf werd veroordeeld. Die eerdere veroordeling betrof een verkrachting en een poging tot verkrachting.
De hogere eis ligt lager dan de oorspronkelijke eis van drie jaar, omdat rekening is gehouden met de grote media-aandacht en het ontbreken van een strafblad. Volgens het OM zijn de seksuele misdrijven zeer ingrijpend en hebben ze grote gevolgen gehad voor de slachtoffers, die moeite hebben met vertrouwen en zich onveilig voelen.
In hoger beroep kijkt het OM opnieuw naar meerdere aanklachten tegen drie vrouwen. Voor één zaak (Jill) vraagt het OM opnieuw vrijspraak wegens gebrek aan aanvullend bewijs, ondanks dat haar verklaring als betrouwbaar wordt gezien. Voor een andere aanklacht (Naomi) ziet het OM juist wél voldoende steunbewijs en hoopt het alsnog op een veroordeling.
Ook stelt het OM dat er in het geval van Ellen ten Damme sprake is van een voltooide verkrachting, waar eerder alleen een poging werd bewezen. Daarbij benadrukt het OM dat verschillen in verklaringen niet per se afdoen aan de betrouwbaarheid, omdat herinneringen na verloop van tijd kunnen variëren.