Het strafproces tegen Daisy Wijers en Johnny van den Bosch in de strafzaak van het Vlaardingse pleegmeisje is dinsdag hervat in de rechtbank van Rotterdam. Strafrechtadvocaat Simone Epema van Daisy W. komt dinsdagmorgen vroeg met een snoeihard pleidooi ter verdediging van de Vlaardingse pleegmoeder.
Openbaar Ministerie eist zware straf in strafzaak Vlaardings pleegmeisje
Het Openbaar Ministerie eiste vrijdag 11 jaar cel en tbs met dwangverpleging tegen de Vlaardingse pleegouders Daisy Wijers en Johnny van den Bosch. Zij worden verdacht van de langdurige en gruwelijke mishandeling van een inmiddels 11-jarig pleegmeisje, haar zusje en twee Syrische pleegbroertjes.
Het meisje, dat gezond bij de pleegouders werd geplaatst, werd in mei 2024 zwaar gehandicapt uit de woning gehaald. Volgens haar curatoren Joyce Smits en Roosmarijn van Leur kan zij inmiddels niet meer praten of zichzelf verzorgen. Ze lijdt aan diepe depressies, angststoornissen en heeft geen vertrouwen meer in volwassenen. Haar hele lichaam is bedekt met littekens.
Advocaat Simone Epema wil vrijspraak voor Vlaardingse pleegmoeder
Dinsdag ging het strafproces tegen Daisy W. en Johnny van den B. verder, met in eerste instantie een pleidooi van de advocaat van Daisy W.: Simone Epema. Misdaadverslaggeefster Saskia Belleman van De Telegraaf doet op X verslag van de strafzitting.
Belleman schrijft dat volgens Epema ‘niet ter discussie staat dat sprake is geweest van een dramatische situatie voor het pleegmeisje’. “Maar het gaat om de vraag of Daisy W. verantwoordelijk is voor haar toestand”, wordt de advocaat geciteerd.
Epema benadrukt tijdens de strafzitting onder meer dat het Vlaardingse pleegmeisje en haar zusje toen zij bij Daisy W. en Johnny van den B. kwamen wonen, ‘al beschadigd waren door een onveilige opvoedsituatie’: “De instanties hebben onvoldoende zicht gehouden op de kinderen.”
Volgens Epema liepen Daisy W. en Johnny van den B. voortdurend tegen problemen aan, maar kregen ze geen hulp van de instellingen. Integendeel: ze werden als ‘lastig’ gezien. “Waar hulp nodig was, kwam stilte. Waar begrip nodig was, kwam bureaucratie.” Bij Daisy W. en Johnny van den B. sloeg de wanhoop toe en in hun wanhoop zijn ze te ver gegaan, citeert Belleman de advocaat.
Epema pleit voor vrijspraak van Daisy W. voor het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan het pleegmeisje: “Het hard op de bovenbenen slaan en andere mishandelingen, zijn niet door Daisy W. gedaan.” Volgens Epema was het Johnny van den B. die de zware mishandelingen pleegde.
Duiding van Belleman: “Volgens Epema kan er niet worden gesteld dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel in juridische zin bij het pleegmeisje. Volgens de wet is er sprake van zwaar lichamelijk letsel als er geen uitzicht is op volledige genezing.”
Het zusje van het pleegmeisje werd naakt in een emmer met urine en poep gezet. “Dat is geen mishandeling”, zegt Epema.
Advocaat van Daisy Wijers wijst naar Vlaardings pleegmeisje
Over het ernstige letsel van het pleegmeisje zegt Epema ‘dat geen sprake van kan zijn dat Daisy W. voor dat letsel verantwoordelijk kan worden gesteld. Hetzelfde geldt voor de botbreuken en littekens. Die kan het pleegmeisje ook voor een deel zelf hebben veroorzaakt. Een deel had ze bovendien al’.
Epema stipt ook het gedrag van het pleegmeisje aan: “Ook vertoonde het pleegmeisje problematisch gedrag. Ze at slecht, spuugde eten uit en verstopte dat en was in toenemende mate onhandelbaar.”
Pleidooi van advocaat Daisy W. zorgt voor geschokte reacties
Het snoeiharde pleidooi van Epema leidt online tot geschokte reacties van volgers van het strafproces. Met name de opmerking dat ‘het naakt in een emmer met urine en poep’ zetten van het zusje van het Vlaardingse pleegmeisje, ‘geen mishandeling’ zou zijn, leidt tot verbijstering en woede.
Een volger schrijft op X: “Omg. Geen mishandeling om een kind naakt in een emmer met urine en poep te laten staan. Ik snap dat advocaten hun cliënten moeten verdedigen, maar denken ze ook na over welke precedentwerking dat kan hebben? Dit is niet verdedigen en verantwoordelijkheid nemen.”
Iemand anders schrijft: “Ik verslikte me in mijn koffie. Een verdachte heeft recht op verdediging, maar dit vind ik geen reclame voor onze rechtstaat. Sorry hoor.”
Andere reacties: “Ik lees met stijgende verbazing dit pleidooi.” En: “Epema zou zich diep, heel diep moeten schamen.”